روز کوروش و اهمیت کرامت انسانی – دکتر شهلا عبقری

تاریخ انتشار: October 24, 2026

روز کوروش و اهمیت کرامت انسانی

۷ آبان(۲۹ اکتبر ) ، روز کوروش بزرگ، از مناسبت‌های مهم برای مردمان ایران و‌ جهان است،  زیرا عدالت و کرامت انسانی را به ما یاد آور می‌شود.  این روز را باید گرامی داشت تا این مهم همیشه آویزه گوشمان باشد.

اکنون که در دورانی هستیم ، که به نظر می‌رسد کرامت انسانی میرود که هر چه ضعیف تر گردد، خوب است که هر چه بیشتر به این روز اهمیت دهیم  و یادآور شویم که بیش از ۲۵۰۰ سال پیش، پادشاهی در ایران به نام کوروش دوم معروف به «کورش بزرگ» ‌ که بنیانگذار سلسله هخامنشی بود به کرامت انسانی اهمیت داد و در استوانه ای از بازسازی معابد و بازگرداندن برخی مردمان آواره به سرزمین‌هایشان سخن گفت.

استوانه کوروش که نوشته‌ای به خط میخی و زبان اکدی بر رویش دارد ، پس از فتح بابل تهیه شد. در متن نوشته روی استوانه ، از ترمیم معابد و برگرداندن بسیاری از مردمان آواره به سرزمین هایشان و برگشت خدایانشان به معابدشان ، سخن گفته است .

این اثر ، در دنیای امروز ، نمادی از مدارا و آزادی دینی شناخته می‌شود.

البته باید در نظر داشت  و تاکید داشت که استوانه کوروش را نمی‌توان منشور حقوق بشر به معنای امروزی دانست؛ اهمیت این نوشتار در بستر تاریخی و سیاست‌های حکومتی آن دوران است،که به باور من بسیار پیشرفته بوده است. همین مساله آزادی ادیان که سالیانی بسیار دور در ایران بوسیله کوروش بزرگ پایه گذاری شد ، در بسیاری از کشورهای جهان  امروز وجود ندارد،  به عنوان مثال ؛ در ایران که زادگاه کوروش بزرگ است، کرامت انسانی نه تنها در مورد ادیان بلکه در مورد  تمامی ارزش های  انسانی وجود ندارد، و کشور تحت حکومتی قرار دارد که از کرامت انسانی بویی نبرده است.

دورانی که امپراطوری گسترده ای در ایران بوسیله کورش به‌وجود آمد، قدرت سیاسی قوی باعث نشد که کورش ، عدالت و حقوق انسان ها را زیر پا بگذارد،  و این‌ درس بزرگی برای همه ما است که همیشه به خود یاد آور شویم‌ که قدرت سبب نشود که کرامت انسانی را فراموش کنیم و همواره ارزش های انسانی و عدالت در جامعه را  مد نظر داشته باشیم. به‌ویژه برای سردمداران حکومت هر کشوری این باید همیشه مد نظر باشد.

امروز، بزرگداشت کوروش می‌تواند فرصتی برای بازاندیشی در ارزش‌هایی  مانند ، آزادی، عدالت اجتماعی ، مدارا، همزیستی مسالمت‌آمیز ،احترام و رعایت کرامت انسان باشد؛ ارزش‌هایی که محدود به یک ملت یا دوران تاریخی نیستند و تحقق آن‌ها نیاز همیشگی جوامع بشری است.

این فرهنگ تاریخی-باستانی  ما بخشی از تاریخ مشترک بشریت است و پاسداری از آن، همراه با دفاع از کرامت و حقوق انسان‌ها است و می‌تواند راهی برای آینده‌ای بهتر و انسانی‌تر باشد.

دکتر شهلا عبقری

۲۱ اکتبر ۲۰۲۶

بنیاد میراث پاسارگاد

Read Previous

بمناسبت روز هفتم آبان؛ تأملی پیرامون آغاز یک تاریخ – جناب آرمین لنگرودی

Read Next

کورش بزرگ: تاریخ، پیشگویی‌های کتاب مقدس، و پیدایش یک اسطوره – ناخدا دکتر محمد فارسی