تاریخ انتشار: March 31, 2026
سیزده به در، در سال انقلاب شیر و خورشید
هزاران سال پیش، هر سال در سیزدهمین روز از جشنهای نوروزی، ایرانیان در دشت و صحرا جمع میشدند و سبز شدن سرزمین شان را جشن میگرفتند؛ آواز میخواندند، میرقصیدند و برای رفاه پایدار سرزمینشان به درگاه «ایزد باران» نیایش میکردند. از آن زمان قرن هاست که ایرانیان هر ساله به یاد اندیشه ی نیک و سازنده ی نیاکانشان، این روز ملی را در طبیعت به شادمانی برگزار کرده اند.
امسال، اما روزهای ملی ما وزن بسیار سنگینتری پیدا کرده اند، و نشان می دهند که چگونه ایران و ایرانی در فراز و نشیب تاریخ، حتی آن زمان که
«هم آتش بمردی به آتشکده»
شدی تیره نوروز و جشن سده»
شدیدترین سختی ها را تاب آورده اند تا همچنان زنده و با شکوه به زندگی افتخار آمیز خود ادامه دهند. چرا که می دانستند که سرانجام زمانی فرا می رسد که
«برفتند یکسر به آتشکده»
به ایوان نوروز و جشن سده
همه مُشک بر آتش افشاندند
به بهرام بر آفرین خواندند»
و چنین است که امسال نیز در سیزده نوروز، اگر چه که برای بسیارانی در ایران امکان از خانه بیرون شدن و در دشت و صحرا با هم بودن وجود ندارد، اما این آرزوی مشترک در ذهن و قلب همه ایرانیان واقعی ریشه دارد که دور نیست زمانی که به جای اهریمنان مرگ اندیش، نور صلح و آزادی و خوشبختی، سراسر سرزمین شان را روشن خواهد کرد.
شکوه میرزادگی
اول آوریل ۲۰۲۶
بنیاد میراث پاسارگاد