تاریخ انتشار: May 11, 2026
بیست و پنجم اردیبهشت (۱۵ می)، روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، یکی از مهمترین و ارزشمندترین شخصیتهای ادبی و تاریخی ایرانزمین است؛ شاعر و تاریخدانی بزرگ در تراز جهانی که قرنها پیش بر اهمیت خرد و خردمداری در زندگی شخصی و اجتماعی تأکید ورزیده است.
تردیدی نیست که خلق اثری سترگ چون شاهنامه و زنده نگاه داشتن زبان فارسی، کاری بزرگ و مانا بوده است؛ اما فراتر از این دستاوردها، نقش کارآمد، هنرمندانه و حیرتانگیز فردوسی در حفظ و ماندگاری تاریخ و فرهنگ مردمان ایران اهمیت دارد؛ تاریخی که میرفت تا به دست اشغالگرانی متعصب و تندخو برای همیشه نابود شود.
اکنون پس از گذشت قرنها، بسیاری از ایرانشناسان، تاریخدانان و اسطورهشناسان به این نکته پی بردهاند که میتوان از طریق مطالعهی آفریدههای فردوسی، به بسیاری از حلقههای مفقودهی فرهنگ و تاریخ باستان ایران و حتی ملل دیگر دست یافت.
در این چهل و هفت سال گذشته که بار دیگر شاهد غلبهی بیخردی در سرزمین مان هستیم و میبینیم که: «نهان گشت کردار فرزانگان / پراکنده شد کام دیوانگان»، فردوسی به ما میآموزد که چگونه هویت و اصالت خود را با توسل به خرد، از گزند بیخردان مصون بداریم.
خِرَد چَشمِ جان اَست چون بِنگری
تو بیچَشمْ شادان جَهان نَسپَری
شکوه میرزادگی
از سوی بنیاد میراث پاسارگاد
۱۵ می ۲۰۲۶
Savepasargad.com
بنیاد میراث پاسارگاد