اعضاء اتحادیۀ قبایل ماد: بوسیان (ثروتمندان، قبیلۀ حکومتی ماد)، پارتاکانیان (مردم اصفهان و کاشان)، ستروخاتیان (کلاهخود بلندان، سکاییان کردستان)، آریزانتیان (مردم الیپی یا به احتمال زیاد پارسها)، بودیان (ساگارتیان، گورانها) که حاکم لولوبیان (کلهرها)
از: ماندانا زندیان پیشکش به سبا خویی، که جان و جهان پدر را روشن نگاه داشت «من فکر میکنم امید، بخش نامیرندۀ روان هر شاعر است- گیریم ناخودآگاه؛ چرا که فکر تحقق یافتن آرمانهای
ایران؛ مهد قنات دنیا در چنگال کمآبی آمارها نشان میدهد در۱۴ سال گذشته حدود ۷۴ میلیاردمتر مکعب آب بیشتر از حجمی که باید از سفرههای زیرزمینی برداشت میکردیم، بیرون کشیدیم که نتیجه آن کاهش چشمگیر
کام همگان باد روا، کام شما نه! ایام ِ همه خرم و ایام شما نه! زان گونه عبُوسید که گویی می ِ نوروز در جام ِ همه ریزد و در جام شما نه! وآنگونه شباندوده،
در مرگ زنده ماندن در مرگ به زنده- مردگان «نه» گفتن در مرگ با زنده -زندگان از آینده گفتن اين آخرين فصل کتاب شعرهای تو ست، اسماعيل! در جوانی خیابان های تهران مان
شیرهای ویران شده خرداد 1400 میدان باغشاه ـ 1399 در سال 1354 ـ دوران محمدرضاشاه پهلوی میدان باغشاه در دوران ناصرالدین شاه بر فرهنگ سرزمین ما چه می گذرد از یادداشت های شکوه میرزادگی
چرا حکومت اسلامی پیشنهاد نمایشگاه «حماسه ایران» را به موزه ی ویکتوریای لندن داده است چند روزی ست که نمایشگاهی تحت عنوان «حماسه ایران» در موزه ی «ویکتوریا و آلبرت» لندن برگزار شده است. بنا
توهم «انتخاب» در اسلام برخاسته از چندین بدفهمی درهم پیچیده است که بر پایهی فرهنگِ دینی و توتالیتاریستی حکومت در ایران بنا گردیده است. توهم اول از ترجمهی اشتباه آیه ۲۵۶ سوره اَلبَقره میآید که
ماشاءالله آجودانی، پژوهشگر تاریخ و نویسندهی چند کتاب مهم دربارهی انقلاب مشروطه و اندیشههای تجددخواهی در ایران است. یکی از بحثهای اصلی او در نوشتههایش، نقد روشنفکران دورهی مشروطه است، مثلاً اینکه برخی از مفاهیم
اسماعیل خویی، شاعر و نویسنده سرشناس ایرانی که از بنیانگذاران کانون نویسندگان محسوب میشد، پس از یک دوره بیماری در بریتانیا درگذشت. اسماعیل خویی سال ۱۳۱۷ در شهر مشهد زاده شد و سه دهه