معرفی کتاب رواداری فقط یک فضیلت اخلاقی نیست؛ یکی از بنیادی‌ترین پیش‌شرط‌های زندگی انسانی، همزیستی اجتماعی و جامعه‌ای آزاد، دموکراتیک و مرفه است. اما رواداری در ایران از کجا آمده است؟ آیا می‌توان ریشه‌های
+ در آستانه روز کوروش بزرگ، روز صدور منشور جاودانه حقوق بشر او ایستاده‌ایم؛ منشوری که هرچه از عمرش بیشتر می‌گذرد، ارزش‌های والای آن آشکارتر می‌شود. گویی کوروش، همچون انسانی متمدن، نه در دو هزار
نیره انصاری:*«به مناسبت روز فرخِ مهر کوروش بزرگ در هفتم آبان ماه، می توان به این امر برجسته پرداخت که؛ پایه و اساس نظام هخامنشی در دوران کوروش بزرگ بر وحدت و همبستگی همه
پادشاه ایرانی که دستاوردهایش جهان باستان را دگرگون ساخت و یاد و نام او همچنان پیوندی میان تاریخ، دین و افسانه برقرار می‌کند. مقدمه در سراسر تاریخ بشر، شخصیت‌هایی ظهور کرده‌اند که جایگاه و
روز کوروش و اهمیت کرامت انسانی ۷ آبان(۲۹ اکتبر ) ، روز کوروش بزرگ، از مناسبت‌های مهم برای مردمان ایران و جهان است، زیرا عدالت و کرامت انسانی را به ما یاد آور می‌شود. این روز را
کوروش در استوانهٔ پرآوازه‌اش، خود را «شاه جهان، شاه بزرگ، شاه نیرومند، شاه بابل، شاه سومر، شاه اَکَد، شاه چهار سوی جهان، پسر کمبوجیه ، شاه شهر اَنشان، نوهٔ کورَش، شاه شهر اَنشان، نتیجهٔ "چیش‌پیش" شاه بزرگ، شاه
هفتم آبان، روز گرامی‌داشت کوروش بزرگ، سال‌هاست با واژگانی چون «منشور حقوق بشر»، «رواداری» یا ستایش‌های احساسی از شکوه باستان بزرگ داشته می‌شود. این سخنان اگرچه برخاسته از مهر به تاریخ است، اما ژرفای
درباره این مطلب* در روزگار کورش، گروهی که تا آن زمان یکی از نیروهای منطقه بود توانست از مرز فرمانروایی محلی خود بیرون آید، حکومت ماد را در دست گیرد، لیدی و بابل را
هر سال، هنگامی که روز بزرگداشت کوروش فرا می‌رسد، پرسشی در ذهنم جان می‌گیرد: ما از این نام بلند چه می‌خواهیم؟ پناهگاهی برای خستگی‌های امروز ، خاطره‌ای برای بالیدن به دیروز، یا چراغی برای اندیشیدن
به کورش بزرگ که می‌اندیشم، مردمانی را به یاد می‌آورم که در روزگار او توانستند از تبعید به خانه بازگردند. استوانهٔ کورش، در کنار شرح استقرار فرمانروایی او در بابل، از بازسازی نیایشگاه‌ها و بازگرداندن