تاریخ انتشار: August 9, 2026
سومین بیانیه بنیاد میراث پاسارگاد در ارتباط با دریای کاسپین، در ۱۹ سال گذشته
وقتی در سال ۲۰۰۷ پوتین، رئیسجمهوری روسیه، همراه با هیأتی از کشورهای تازهاستقلالیافتهی اطراف دریای کاسپین، به ایران آمد تا دربارهی این دریا گفتوگو کند، ما اعلام کردیم که:
«یکی از دلایل حضور این افراد در ایران، مذاکره بر سر مالکیت دریای کاسپین است؛ دریایی که مالکیت آن نهتنها قرنها متعلق به ایران بوده، بلکه بر اساس قراردادهای کاملاً رسمی بینالمللی سالهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰، بهطور مساوی میان روسیه و ایران تقسیم شده است. »
آنها آمدند و در برابر حکومت اشغالگر حاکم بر ایران، نقشهی تقسیم مالکیت بخش مهمی از دارایی مردم ایران را روی میز گذاشتند.
همان زمان ما اعلام کردیم که هر پیمان ناعادلانهای که علیه سهم ایران در این دریای تاریخی تصویب شود، خیانتی آشکار به ملت ایران است و مسئولیت آن صرفاً بر عهدهی دولت احمدینژاد و البته همهی مسئولان دولتی و نمایندگان مجلس اسلامی خواهد بود.
خوشبختانه، اعتراض مردم و واکنشهای مسئولانهی عاشقان ایران سبب شد که موضوع مالکیت مسکوت گذاشته شود.
دوازده سال بعد، در سال ۲۰۱۹، این بار در دوران حسن روحانی، دوباره روسیه و کشورهای اطراف دریای کاسپین چنگ بر سهم ایران از کاسپین انداختند و این بار قرارداد شرمآور «آکتائو» را نوشتند. باز هم فریاد اعتراض مردم ایران بلند شد و قضیه در سکوت فرو رفت؛ سکوتی که بسیاری معتقدند در پس آن، قراردادی مخفیانه امضا شده است.
و اکنون، در دوران پژشکیان دوباره صدای گامهای آنها در سرزمین ما به گوش میرسد؛ تا شاید در شلوغی جنگ و در میان همهی بدبختیهایی که حکومت اسلامی بی شرم بر سر مردم ایران آورده است، بتوانند این قضیه را یکسره کنند.
اکنون ما در بنیاد میراث پاسارگاد همچنان بر این باوریم که ما، بهعنوان مالکان سرزمین ایران، وظیفه داریم در چنین شرایطی با بلند کردن صدای اعتراض، از داشتههای خود پاسداری کنیم. در واقع، این سادهترین و کوچکترین وظیفهای است که در برابر اشغالگران بر عهدهی ما گذاشته شده است.
با مهر و احترام
شکوه میرزادگی
از سوی بنیاد میراث پاسارگاد
بیانیه های سال ۲۰۰۷ و ۲۰۱۹
بیانیه بنیاد میراث پاسارگاد در ارتباط با کنوانسیون دریای کاسپین
بنیاد میراث پاسارگاد